Giunta był zdziwiony, że krawędź małego zagłębienia, w którym leżał, nie chroniła go przed pociskami, które spadały ma na głowę, a które najwyraźniej nadlatywały zarówno z północy, jak i z zachodu.
Giunta zobaczył, jak Gallardo dostał kulę w głowę i upadł. Zakładając, że jest ranny, Giunta wstał i przebiegł przez gęstą ścianę ognia, by do niego dobiec. Gdy pomagał sierżantowi znaleźć osłonę, ceramiczna płytka w przedniej części kamizelki ochronnej Giunty została trafiona kulą. Kolejny pocisk trafił w granatnik SMAW-D przewieszony przez jego plecy. Giunta rozpoznał po pociskach smugowych, że niezwykle silny ogień w ich stronę jest prowadzony nie tylko z zachodu, ale również z północy – klasyczna zasadzka w kształcie litery L, grożąca zajściem oddziału z flanki. Pamiętał ze szkolenia podstawowego, że aby przetrwać taką zasadzkę, miał tylko jedno wyjście: natarcie na wroga. Rozkazał więc Caseyowi i Clary cofnąć się o kilka kroków, aby uniemożliwić talibom zajście ich z flanki. Casey strzelał z ręcznego karabinu maszynowego M249, a Clary z granatnika M203.