Władysław Baranowski (ur. 13 lutego 1894 w Kuninie k. Nowej Słupi, zm. 6 września 1942 w Warszawie) – polski polityk socjalistyczny, działacz niepodległościowy, związkowy i samorządowy, poseł II kadencji w latach 1928–1930, wolnomularzLudwik Hass: Ambicje, rachuby, rzeczywistość: wolnomularstwo w Europie Środkowo-Wschodniej 1905–1928, Warszawa 1984, s. 360..
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej Antoniego i Reginy z domu Wojtala. Po ukończeniu gimnazjum praktykował jako tokarz, a około 1911 został członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej. Następnie, w obawie przed więzieniem, wyjechał do USA, gdzie od 1913 pracował w Komitecie Obrony Narodowej. Po wybuchu I wojny światowej powrócił do Polski i od 1915 służył w Legionach Polskich. W 1917, po kryzysie przysięgowym został internowany w Szczypiornie i Łomży.
Po opuszczeniu obozu, w 1918, wstąpił w szeregi Milicji Ludowej PPS w stopniu oficera, zaś następnie służył w Milicji Ludowej. W 1920 wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego i brał udział w walkach w czasie wojny polsko-bolszewickiej.