W 1928 roku pełnił służbę w Biurze Ogólno Organizacyjnym Ministerstwa Spraw Wojskowych. Z dniem 31 października 1929 roku został przeniesiony w stan nieczynny. Z dniem 31 lipca 1930 roku przeniesiony został w stan spoczynku. W 1934 roku w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 i 40. lokatą na liście starszeństwa oficerów stanu spoczynku piechoty pozostawał na ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III z przydziałem mobilizacyjnym do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I.
W październiku 1929 roku został dyrektorem Polskiej Agencji Telegraficznej. W lipcu 1933 roku dyrektorem Gabinetu Ministra Poczty i Telegrafów, a potem dyrektorem naczelnym Spółki Akcyjnej Polskie Radio. Równocześnie, w latach 1936–1938 był przewodniczącym Komisji Budżetowej Międzynarodowej Unii Radiofonicznej. W 1935 roku był prezesem Zarządu Głównego Pocztowego Przysposobienia Wojskowego.
W 1937 roku wydał swoje wspomnienia z okresu legionowego Cztery lata wojny w służbie Komendanta. Przeżycia wojenne 1914–1918.
W okresie dwudziestolecia międzywojennego udzielał się społecznie m.in. w Związku Peowiaków, a także należał do Związku Legionistów oraz Koła Piątaków, skupiającego byłych żołnierzy 5 pułku piechoty Legionów Polskich.