Od 1911 należał do Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckiego.
6 sierpnia 1914 roku razem z braćmi zgłosił się na ochotnika do formujących się Legionów Polskich. Został oficerem 5 pułku piechoty w składzie I Brygady i III Brygady, z którym uczestniczył we wszystkich walkach. 4 lipca 1916 roku został kontuzjowany podczas bitwy pod Kostiuchnówką. W 1917 roku po kryzysie przysięgowym internowany został w forcie Beniaminów. Po wypuszczeniu zostaje nauczycielem gimnazjalnym w Łodzi. Bierze udział w rozbrajaniu Niemców. Za postawę wykazaną w walkach podczas I wojny światowej, 17 maja 1922 roku otrzymał order wojskowy „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, czytamy m.in.:
2 stycznia 1920 roku razem z Mieczysławem rozpoczął studia w Wojennej Szkole Sztabu Generalnego. W czasie wojny polsko-bolszewickiej, w połowie kwietnia 1920 roku został skierowany na front celem odbycia praktyki sztabowej. W okresie od stycznia do września 1921 roku kontynuował naukę w Wyższej Szkole Wojennej. Po ukończeniu nauki otrzymał tytuł oficera Sztabu Generalnego i przydział do Oddziału I Sztabu Generalnego. Z dniem 15 stycznia 1925 roku został przeniesiony do 36 pułku piechoty Legii Akademickiej w Warszawie na stanowisko dowódcy batalionu. W tym samym roku został przydzielony do Oddziału IV Sztabu Generalnego.