Bolesław Bonin (ur. 19 sierpnia 1925 w Bydgoszczy, zm. 11 grudnia 1983 w Zalesiu) – polski żużlowiec i trener sportu żużlowego.

Życiorys Sport motocyklowy, a następnie żużlowy, zaczął uprawiać w barwach klubu Polonia Bydgoszcz po zakończeniu II wojny światowej. Już w pierwszym sezonie startów na motocyklach przystosowanych, w 1946 r., dał się poznać jako bardzo utalentowany zawodnik. Jego jazda, widowiskowa i odważna, ale i często na pograniczu ryzyka, zjednała mu liczne rzesze sympatyków w rodzinnym mieście. Niejednokrotnie był noszony na rękach po zakończonych meczach, był również rozpoznawany poza stadionem, wszędzie spotykając się z życzliwością kibiców, którym odwdzięczał się skuteczną postawą na torze.

W 1948 r. po raz pierwszy rozegrano w Polsce rozgrywki o drużynowe mistrzostwo kraju. W sezonie tym bydgoski zespół nie zdołał awansować do I ligi, a w II lidze zajął 3. miejsce. Bolesław Bonin wystąpił w trzech trójmeczach, zdobywając 23 punkty w 9 biegach. W tym samym roku po raz pierwszy otrzymał powołanie do kadry narodowej na mecz z Czechosłowacją, jednak w samych zawodach nie uczestniczył. W 1949 r. Polonia została przejęta przez milicyjny klub Gwardia Bydgoszcz. Bonin wstąpił do milicji, otrzymując w późniejszym okresie stopień oficerski. W 1949 i 1950 r.