To sprawiło, że niektórzy zachodni decydenci uznali, że Jugosławia będzie bardziej stabilna, jeśli władzę przejmie internacjonalny komunista Tito. Do 1943 roku dowody na współpracę przynajmniej niektórych dowódców czetnickich z państwami Osi były już bezsprzeczne, a upór Piotra w obronie czetników miał wyrządzić ogromną szkodę jego reputacji zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i w Stanach Zjednoczonych.
thumb|Ślub Piotra i Aleksandry w Londynie, 20 marca 1944 Wizerunkowi młodego króla nie pomagało również jego życie osobiste. W 1943 roku Piotr oświadczył się greckiej księżniczce Aleksandrze, córce króla Grecji Aleksandra I, również przebywającej na wygnaniu, którą poślubił 20 marca 1944 roku w ambasadzie Jugosławii w Londynie w obecności czterech panujących europejskich monarchów (Jerzego VI z Wielkiej Brytanii, Jerzego II z Grecji, Haakona VII z Norwegii i Wilhelminy z Holandii), a także kilkunastu książąt i księżniczek brytyjskich oraz zagranicznych. „Romans królewski” i wystawny ślub odbyły się w okresie, kiedy Jugosławia była wstrząsana okrucieństwami okupacji, pełzającą wojną domową, czystkami etnicznymi i drastycznym spadkiem poziomu życia ludności;