Szkoła wywiadowczo-dywersyjna w Dalwitz – niemiecki ośrodek wywiadowczy Abwehry pod koniec II wojny światowej
Została utworzona w Dalwitz w lipcu 1944 r., kiedy tysiące Białorusinów współpracujących z Niemcami uciekło na tereny Prus Wschodnich. Inicjatorami byli przywódcy Białoruskiej Partii Niepodległościowej (BNP), jak Dmitrij Kasmowicz, Michał Wituszka, Usiewaład Rodźka, czy Barys Rahulia, którzy nawiązali kontakt z Abwehrą. Przedstawili plan sformowania wywiadowczo-dywersyjnego oddziału wojskowego, którego członkowie mogliby być przerzucani na zajęte przez Sowietów ziemie białoruskie w celu prowadzenia dywersji i utworzenia ruchu partyzanckiego. Dla wyszkolenia członków oddziału, nazwanego Białoruskim Batalionem Desantowym "Dalwitz", powstał ośrodek ćwiczebny. Otrzymał kodowe oznaczenie Meldekopf "Waldbusch" i "3 Kohle-2". Szkoła podlegała Abwehrkommando-203. Ze strony niemieckiej kierowali nią mjr Gerullis (do listopada), a następnie por. Schröder (do grudnia 1944 r.). Werbunek kandydatów do szkolenia prowadzili przywódcy BNP spośród b. żołnierzy Białoruskiej Obrony Krajowej (BKO) i członków Związku Białoruskiej Młodzieży. W ciągu miesiąca batalion osiągnął liczebność ponad 200 ludzi. 28 sierpnia szkołę wizytował prezydent Białoruskiej Centralnej Rady Radosław Ostrowski.