Szkolenie miało trwać od 4 do 6 miesięcy, ale wobec ofensywy Armii Czerwonej zostało skrócone. Kursanci uczyli się używania materiałów wybuchowych, pracy saperskiej, topografii, taktyki prowadzenia działań partyzanckich, używania różnych typów broni palnej, skoków ze spadochronem. Radiowcy odbyli dodatkowy kurs w okolicy Gdańska. We wrześniu 1944 r. szkołę przeniesiono do wsi Kuszerowa. Pod koniec listopada w rejonie Lidy i Baranowicz zostało zrzuconych pierwszych 30 Białorusinów. W lutym-marcu 1945 r. kursanci zostali przetransportowani w okolice Neubrandenburga. Część z nich oddano pod zwierzchnictwo Abwehrkommando-204. W kwietniu białoruscy kursanci trafili pod Trutnov. Pod koniec miesiąca podczas odwrotu trafili w zasadzkę czechosłowackich partyzantów. Po negocjacjach Białorusini zgodzili się oddać uzbrojenie, a w zamian zostali puszczeni wolno. W sytuacji bliskiego końca wojny U. Rodźka rozpuścił batalion. Część desantowców przedostała się na obszary zajmowane przez wojska alianckie. Inni przeszli do Polski, gdzie niektórzy zostali aresztowani. Części udało się dotrzeć na Białoruś.
Linki zewnętrzne Historia szkoły wywiadowczo-dywersyjnej w Dalwitz (jęz. rosyjski)
Bibliografia Siergiej G. Czujew, Спецслужбы Третьего Рейха, t.1 i 2, 2003
Kategoria:Szkoleniowe ośrodki szpiegowskie III Rzeszy Kategoria:Służby specjalne III Rzeszy