W maju tego roku objął stanowiska komendanta kursów szkoleniowych dla dowódców służb powietrznodesantowych przy batalionie ćwiczebnym 3 Brygady Lotniczej Specjalnego Przeznaczenia. W 1938 został kapitanem. 27 maja 1941 ukończył studia na wydziale dowódczym akademii wojskowo-lotniczej Armii Czerwonej, po czym objął funkcję zastępcy szefa oddziału operacyjnego 60 Dywizji Lotniczej. 6 czerwca tego roku został zastępcą szefa oddziału operacyjnego ds. lotnictwa w sztabie IV Korpusu Powietrznodesantowego. 22 czerwca awansował na majora. Od 6 maja 1942 r. w stopniu podpułkownika został szefem oddziału operacyjnego w sztabie korpusu. Pod koniec 1942 r. dostał się do niewoli niemieckiej. W 1943 podjął współpracę z Niemcami. Został skierowany jako wykładowca do szkoły oficerskiej narodów wschodnich w Mariampolu, przeniesionej następnie do okupowanej Francji. Od listopada 1944 r. w stopniu podpułkownika wchodził w skład rezerwy oficerskiej sztabu Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji. W grudniu tego roku został odkomenderowany do nowo formowanego lotnictwa wojskowego Sił Zbrojnych KONR. W styczniu 1945 r. objął dowództwo batalionu spadochronowo-desantowego. W kwietniu tego roku został odsunięty od dowodzenia z powodu nieprawidłowości przy przygotowywaniu batalionu do ewakuacji. Do końca wojny znajdował się w dyspozycji gen. mjr.