W 1934 Adler i Clurman wybrali się do Paryża, by przez kilka tygodni zgłębiać sztukę aktorską pod kierunkiem samego Stanisławskiego. Clurman został mężem Adler w 1943 r.
Adler weszła w konflikt ze Strasbergiem Michael Powell, Jak zostać aktorem. Wszystko, co chcieliście wiedzieć, ale nie było odwagi, by zapytać, Wydawnictwo „Arkady”, Warszawa 2011, dostęp 2013-11-03. – twierdziła, że wyobraźnia aktora ma większe znaczenie niż jego emocje. Stworzyła szereg ćwiczeń wspomagających zdolność imaginacji i ponownie skierowała większą uwagę na tekst, kwestię jednostkowego rozwoju oraz konieczność ciągłego studiowania ludzkich zachowań. Twierdziła, że każdy aktor ma prawo do podejmowania autonomicznych decyzji i nie musi trzymać się surowych zasad narzuconych mu przez innych. Ponadto odrzucała przywoływanie emocji i doświadczeń aktora z przeszłości (jedna z technik METODY Stanisławskiego).
W 1937 r. przeniosła się do Hollywood, gdzie przez 6 lat występowała w filmach. Po powrocie do Nowego Jorku najpierw grała i uczyła na warsztatach dramatycznych w New School for Social Research Erwina PiscatoraElinor Slater, Robert Slater: Great Jewish Women, Jonathan David Company, Inc., 1994, dostęp 2010-11-29., a w 1949 r.