W obu przypadkach na miejscu wyburzonych obiektów wzniesiono wysokie kamienice o cechach secesyjnych i wczesnomodernistycznych.

Ostatnią poważną zmianą w wyglądzie placu – nazwanego po 1918 imieniem galicyjskiego polityka Franciszka Smolki (w czasie II wojny światowej na krótko powrócono do nazwy Niederring) – była w 1973 budowa mostu przez rzekę Białą łączącego plac z ulicą Koniewa (dziś Stojałowskiego). Dla tego celu zlikwidowano wybiegającą z południowo-wschodniego narożnika ul. Nad Ścieżkę i wyburzono – zamykającą plac Smolki od wschodu – zabudowę jej północnej pierzei, w tym kamienicę, gdzie w latach 1870–1939 znajdowała się ortodoksyjna synagoga towarzystwa Newe Szalom.

Zabudowa thumb|Pierzeja północna (budynki nr 1–3) thumb|Barlickiego 1–3thumb|Plac Smolki 5 nr 1 – kamienica w stylu neorenesansowym wybudowana w 1890 dla szewca Ludwiga Sachsa nr 2 – kamienica z 1912 o cechach secesyjnych wybudowana dla Sigmunda Fröhlicha nr 3 – kamienica wybudowana w 1920 w miejscu dawnego domu cechowego sukienników;