Budynek znany jako przede wszystkim jako siedziba „Café de l'Europe” prowadzonej przez Karla Mikscha (Allegri) był w pierwszych latach swojego istnienia przedmiotem ostrej krytyki z uwagi na swoją formę architektoniczną. W latach 1909–1910 nawiązał do niej kompozycyjnie kompleks mieszkalno-biurowy zbudowany według projektu Hansa Mayra i Theodora Mayera (zgodnie z numeracją: Barlickiego 3), którego integralną częścią jest pasaż noszący dziś nazwę ulica Przechód (pierwotnie Sparkassedurchgang, Pasaż Kasy Oszczędności). W 1905 pod nr 7 powstała secesyjna pięciopiętrowa kamienica Alfreda Schmidta projektu Ernsta Lindnera i Theodora Schreiera, a kilka lat później pod podobny rozmiarami budynek o cechach wczesnomodernistycznych rozebrano kamienicę Malwiny Mänhardt (nr 6). W 1911 pod nr 4 zbudowano nową, również secesyjną projektu Ernsta Lindnera, kamienicę Kurta Jankowskiego. Jako ostatnie przestały istnieć: w 1912 kamienica Fröhlichów (nr 2), prowadzących na parterze „Piwiarnię Ludową” (Volksbierhalle), oraz w 1914 dom cechowy sukienników (nr 3).