Skutki Na stłumienie rebelii wydano ok. 120 mln liangów srebra, powodując deficyt w miejsce nadwyżki, jaka była w skarbcu pod koniec panowania cesarza Qianlonga. Konieczne były szerokie relokacje wojsk, a powstańcy wciąż, choć na mniejszą skalę, działali, być może przyczyniając się do wybuchu następnego powstania, Ośmiu Trygramów. Rozproszeni członkowie sekty Białego Lotosu mogli mieć wpływ na powstanie Czerwonych Włóczni czy Nian.
Rebelia nie była dość duża, ani nie miała wystarczająco scentralizowanego przywództwa, by zagrozić dynastii Qing; obnażyła jednak jej słabości, poderwała zaufanie do władzy i przyczyniła się do kryzysu ekonomicznego. Wykazała słabość oddziałów chorągwianych i armii Zielonego Sztandaru, które okazały się niezdolne do jej samodzielnego zniszczenia. Stosunkowo trwałym wynikiem powstania była szeroka mobilizacja milicji lokalnych i oddziałów samoobrony; część z nich wcielono do oddziałów regularnych, ale zwyczaj ich powoływania stał się powszechny, co odegrało ważną rolę w następnych rebeliach dziewiętnastowiecznych.