Wilhelm I Zwycięski (niem. Wilhelm der Siegreiche), także Wilhelm I Starszy (ur. 1392/1400 r., zm. 1482 r.) – książę Lüneburga w latach 1416–1428, książę Brunszwiku w latach 1428–1432, książę Brunszwiku-Calenberga 1432–1482, książę Getyngi 1463–1482, książę Brunszwiku-Wolfenbüttel 1473–1482 z dynastii Welfów.
Życiorys Wilhelm I Zwycięski był najstarszym synem księcia Lüneburga Henryka I i Zofii, córki księcia wołogoskiego Warcisława VI. W 1415 r. jego ojciec zawarł układ ze swym bratem (a stryjem Wilhelma) Bernardem I, zgodnie z którym ten ostatni po śmierci Henryka I miał objąć opiekę nad jego synami (Wilhelmem i jego młodszym bratem Henrykiem). Gdy jednak Henryk zmarł w 1416 r. rządy w księstwie Lüneburga przejął osobiście Wilhelm, który już wtedy przejawiał swój silny charakter i nie dopuścił do stryjowskiej kontroli nad sobą.
Wilhelm po uzyskaniu samodzielności w niewielkim stopniu interesował się sprawowaniem rządów w odziedziczonym przez siebie księstwie;