zamiast pozostawać w Lüneburgu uczestniczył w licznych wojnach, w których rzadko realizował interes polityczny swego księstwa. Kilkakrotnie brał udział w wojnach książąt północnoniemieckich przeciw królom duńskim. Uczestniczył w wyprawach przeciwko husytom. Toczył także spory z sąsiadami. Liczne wyprawy wojenne powodowały znaczne kłopoty finansowe księcia. M.in. z tego powodu doprowadził on do nowego podziału Brunszwiku i Lüneburga w 1428 r., zgodnie z którym sam objął rządy w części księstwa z Brunszwikiem, podczas gdy jego stryj Bernardow wybrał rządy w pozostałej części z Lüneburgiem. Kontrolę nad oboma głównymi miastami księstwa mieli sprawować obaj książęta wspólnie. Główną siedzibą Wilhelma stało się Wolfenbüttel.
Nieobecność Wilhelma w księstwie Brunszwiku w 1432 r. wykorzystał jego młodszy brat Henryk, stanowiący przeciwieństwo rycerskiego i awanturniczego brata, a pragnący uzyskać udział w rządach księstwem, czego wcześniej Wilhelm mu odmawiał. Henryk zdobył Wolfenbüttel, a spór między braćmi zakończył się jesienią tego samego roku podziałem księstwa: Henryk zatrzymał zdobyte Wolfenbüttel, a Wilhelmowi przypadła część z Calenbergiem, ponadto Henryk miał zapłacić starszemu bratu znaczną kwotę pieniężną.