W 1437 r. Wilhelmowi administrację nad częścią księstwa brunszwickiego z Getyngą oddał jego kuzyn, Otto II Jednooki (formalnie stało się ono własnością Wilhelma po śmierci Ottona w 1463 r.). W 1441 r. doszło do kolejnej wojny Wilhelma z bratem i kuzynami z Lüneburga. Do porozumienia między krewniakami doszło w 1442 r. W dalszym toku rządów Wilhelma sporo kłopotów przysporzyły mu wybryki jednego z synów, Fryderyka. M.in. doszło do wojny z Hildesheimem, podczas której do niewoli dostał się drugi z synów Wilhelma, Wilhelm Młodszy. Pokój podpisano dopiero w 1452 r. Jednak awanturniczy charakter Fryderyka powodował dalsze spory i wojny (sam Fryderyk przebywał kilka lat w niewoli).
W grudniu 1473 r. zmarł nie pozostawiając synów brat Wilhelma, Henryk. Wilhelm niezwłocznie zajął jego część księstwa brunszwickiego i przeniósł się do utraconego kilkadziesiąt lat wcześniej Wolfenbüttel. Jednocześnie oddał swoim synom dotychczas zarządzane przez niego części księstwa, z Calenbergiem i Getyngą, pod wspólny zarząd. Sam żył jeszcze kilka lat, zmarł dopiero w lipcu 1482 r.