9 Batalion Spadochronowo-Desantowy (niem. Fallschirmjäger Bataillon 9., ros. 9-й Парашютно-десантный батальон) – oddział wojskowy wojsk lotniczych Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji pod koniec II wojny światowej.
19 grudnia 1944 r. Niemcy wydali rozkaz o formowaniu wojsk lotniczych Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji. W ich skład miał wejść batalion spadochrono-desantowy w składzie: sztab z plutonem łączności, trzy kompanie spadochronowo-desantowe i spadochronowo-desantowa kompania karabinów maszynowych. Na ich uzbrojeniu powinno się znajdować 15 lekkich dział piechoty lub średnich moździerzy. Tworzenie oddziału, który otrzymał w nomenklaturze Luftwaffe oficjalną nazwę 9 Batalionu Spadochronowo-Desantowego, rozpoczęło się już pod koniec grudnia 1944 r. w czeskiej miejscowości Kuttenplan. Na jego czele stanął ppłk Maksim D. Kocar. Funkcję szefa sztabu objął mjr Aleksiej Ł. Biezrodnyj, który faktycznie zajął się formowaniem oddziału i sprawami szkoleniowymi. Dowódcą 1 kompanii został kpt. Smirnow, zaś 2 kompanii kpt. G.N. Speranski, odkomenderowany w lutym 1945 r. z Rosyjskiego Korpusu Ochronnego. W skład oddziału werbowano b. jeńców wojennych z wojsk powietrznodesantowych Armii Czerwonej. Dużym problemem był brak kadry oficerskiej.