Szkolenie żołnierzy batalionu prowadzili niemieccy oficerowie spadochroniarze. Batalion był bardzo dobrze uzbrojony w automatyczne szturmowe karabiny maszynowe StG-44. Brakowało natomiast ciężkich karabinów maszynowych i moździerzy. Do zadań oddziału należało prowadzenie działań wojennych na tyłach wojsk sowieckich, po uprzednim zrzuceniu na spadochronach z samolotów. Miały to realizować samoloty 4 Eskadry Transportowej mjr. Michaiła W. Tarnowskiego. W lutym 1945 r. batalion składał się ze sztabu, pododdziału łączności i sześciu kompanii spadochronowo-desantowych, liczących po 220–230 żołnierzy. Na początku kwietnia batalion osiągnął gotowość bojową, licząc ok. 1,4 tys. ludzi. Z powodu nieprawidłowości związanych z przygotowaniami do jego ewakuacji ppłk M.D. Kocar został odsunięty od dowodzenia przez gen. Wiktora I. Malcewa, a dowództwo objął mjr A.Ł. Biezrodnyj. Zakończenie wojny uniemożliwiło skierowanie batalionu do walki.
Bibliografia Joachim Hoffman, Rosyjscy sojusznicy Hitlera – Własow i jego armia, Warszawa 2008.
Linki zewnętrzne Historia wojsk lotniczych Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji (jęz. rosyjski)
Kategoria:Siły Zbrojne Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji