Aleksandr Andriejewicz Iwanow, cyr. Алекса́ндр Андре́евич Ива́нов (ur. w Petersburgu, zm. tamże) – rosyjski malarz neoklasycystyczny.
Życiorys Pochodził z rodziny malarzy. Od jedenastego roku życia uczył się jako student eksternistyczny u swojego ojca Andrzeja Iwanowa w Petersburskiej Akademii Sztuk Pięknych. Dzięki swojemu talentowi szybko został uhonorowany nagrodami za swoje prace. Działające w Petersburgu stowarzyszenie mecenatów sztuki umożliwiło mu wyjazd na studia zagraniczne. W 1830 malarz wyjechał do Niemiec (Drezno i Monachium), by następnie zamieszkać we Włoszech. Zawsze utrzymywał żywe kontakty z ojczyzną.
W pierwszych powstałych w Italii obrazach widać wpływy Michała Anioła, którego artysta podziwiał, kopiując w latach 1831–1832 freski kaplicy Sykstyńskiej. Już wtedy malarz stworzył całą serię szkiców przedstawiających motywy biblijne. W Rzymie związał się z Nazareńczykami. Wiosną 1834 odwiedził: Bolonię, Ferrarę, Wenecję, Padwę, Vicenzę, Weronę, Brescię, Bergamo, Mediolan i Parmę. W 1837 podczas swej drugiej podróży po Italii odwiedził: Florencję, Orvieto, Asyż i Livorno. Rok później poznał osobiście Nikołaja Gogola, którego sportretował w 1841. Z powodu choroby oczu przebywał na leczeniu i rekonwalescencji we Florencji. W 1845 odwiedził go w jego rzymskiej pracowni car Mikołaj I.