Budynek ten był wielokrotnie publikowany i prezentowany jako przykład architektury regionalnej, łączącej w sposób unikatowy funkcję dużego budynku użyteczności publicznej z formami architektury regionalnej. Realizacja ta jest zarazem zamknięciem „regionalnego” okresu w twórczości Zbigniewa Kupca, trwającego od 1940.

Kraków, 1954–1990 1 lutego 1954 został kierownikiem Katedry Projektowania Budynków Społeczno Mieszkalnych Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej. W latach 1957–1959 był prorektorem ds. nauki tej politechniki. W 1962 został kierownikiem Katedry Projektowania Budynków Użyteczności Publicznej, a w 1970 kierownikiem Zakładu Projektowania Budynków Użyteczności Publicznej w Instytucie Projektowania Architektonicznego. W 1975 przeszedł na emeryturę, a w 1979 otrzymał status architekta twórcy. Zmarł w Krakowie 10 grudnia 1990. Za osiągnięcia w pracy zawodowej odznaczony został m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Medalem Komisji Edukacji Narodowej.