Papirus 12 (według numeracji Gregory-Aland), α 1033 (von Soden), oznaczany symbolem – grecki rękopis Nowego Testamentu pisany na papirusie, w formie zwoju. Paleograficznie datowany jest na III wiek. Zawiera fragment Listu do Hebrajczyków.

Opis Zachował się jedynie fragment kodeksu z tekstem Listu do Hebrajczyków 1,1. Tekst pisany jest małą uncjałąB. P. Grenfell & A. S. Hunt, The Amherst Papyri I, (London 1900), s. 30.. Po drugiej stronie rękopisu znajduje się fragment Septuaginty z tekstem Księgi Rodzaju 1,1-5. Tekst Septuaginty pochodzi z ok. 200 roku. Oryginalny kodeks prawdopodobnie był zwojem z tekstem Septuaginty, później po drugiej jego stronie zapisano tekst Nowego Testamentu (opistograf). Mógł to być jednak amulet. Philip Comfort datuje rękopis na ok. 285 rokPhilip W. Comfort, The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 82..