Na liście rękopisów Septuaginty według klasyfikacji Alfreda Rahlfsa rękopis ten jest oznaczany numerem 912.
Występuje błąd itacyzmu (παλε zamiast παλαι), nomina sacra pisane są skrótami (θς).
Tekst grecki reprezentuje aleksandryjski typ tekstu, Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii I.
Tekst πολυμερως κ πολυ[τρο]πως παλε ο θς λαλήσ[α]ς το[ις π]ατρα σ[ι] ημ[ω]ν εν τοις προ[φηταις]
Rękopis jest jednym z czterech rękopisów papirusowych Nowego Testamentu pisanych w formie zwoju (pozostałe to: , , ) i jednym z trzech opistografów NT, tzn. że został zapisany po drugiej stronie zwoju, zawierającego tekst innego dzieła literackiegoKurt Aland, and Barbara Aland, The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism, trans. Erroll F. Rhodes, William B. Eerdmans Publishing Company, Grand Rapids, Michigan, 1995, s. 102..
Historia Rękopis odkryty został w 1897 roku przez Grenfella i Hunta, a przechowywany jest w Morgan Library & Museum (Pap. Gr. 3; P. Amherst 3b) w Nowym Jorku.
Zobacz też Lista kodeksów papirusowych Nowego Testamentu
Przypisy
Bibliografia B. P. Grenfell & A. S. Hunt, The Amherst Papyri I, (London 1900), ss. 30-31 (P. Amherst 3 b).
Kategoria:Manuskrypty biblijne z III wieku Kategoria:Papirusy Nowego Testamentu Kategoria:Rękopisy Septuaginty