Rys historyczny Kategoria Lusternika-Sznirelmanna została zdefiniowana na początku lat trzydziestych XX wieku przez dwóch matematyków rosyjskich: Łazara Lusternika i Lwa Sznirelmana. Posłużyła im ona do udowodnienia słynnego twierdzenie Lusternika-Sznirelmanna, szacującego z dołu liczbę punktów krytycznych rzeczywistych funkcji gładkich określonych na gładkich rozmaitościach.
Definicja Kategorią Lusternika-Sznirelmanna zbioru w przestrzeni topologicznej nazywamy najmniejszą taką liczbę naturalną (o ile istnieje), że:
gdzie każdy zbiór jest otwarty i ściągalny w Stosuje się przy tym oznaczenie
Jeśli takie nie istnieje, to przyjmujemy
Ponadto oznaczamy i nazywamy po prostu kategorią przestrzeni
Pokrycie nazywamy wtedy kategoryjnym.
Kategoria Lusternika-Sznirelmanna została pierwotne zdefiniowana przy pomocy zbiorów domkniętych, a nie otwartych, ale jak się okaże obie kategorie są równe dla dosyć sporej klasy przestrzeni topologicznych.
Podstawowe własności Wprost z definicji kategorii wynika, że ma ona następujące własności: wtedy i tylko wtedy, gdy jest ściągalny w wtedy i tylko wtedy, gdy jest ściągalna; jeśli to
o ile są otwarte w jeśli jest homeomorfizmem, to
dla
Przykłady dla każdego gdyż sfery nie są ściągalne, a każdą można przedstawić w postaci sumy gdzie