Skale średniowiecze były przesunięte o 1 stopień w górę w stosunku do skal greckich, stało się to za sprawą Boecjusza. Są to tzw. skale autentyczne. Na ich podstawie budowano skale plagalne, które są transpozycją skali autentycznych o kwartę w dół.
Skale modalne autentyczne i plagalne posiadały wspólny dźwięk podstawowy, zwany finalis, natomiast różniły się położeniem dźwięku centralnego, tzw. repercussio (in. tonus dominans).
Tropy i sekwencje W IX wieku pojawiły się w Europie nowe formy śpiewu kościelnego – tropy i sekwencje. Za twórcę tropów uchodzi Tuotilo. Za twórcę sekwencji – Notker Balbulus (Notker Jąkała).
Praktyka tropowania, która znana była w muzyce bizantyjskiej, przechodzi do chorału w V wieku, a w IX wieku rozszerza się na zachodzie Europy.
Tropy były to wstawki do chorału gregoriańskiego, które początkowo rozszerzały melodię chorału. Z biegiem czasu do melizmatów podłożono tekst uzupełniający tekst chorału. Tropy były stopniowo rozbudowywane i otrzymywały własne teksty. W efekcie często odrywały się od chorału, stanowiąc oddzielne formy. Tropy stały się prototypem późniejszych pieśni religijnych. Zostały zakazane, mimo iż były rozpowszechnione. Uznano, że tropy rozbijają chorał poprzez stosowanie toni ficti – dźwięków obcych.