Klearchos I lub Klearch I (gr.: Kλέαρχoς, Kléarchos) (ur. ok. 410, zm. 352 p.n.e. w Heraklei Pontyjskiej) – obywatel Heraklei Pontyjskiej nad Morzem Czarnym, pierwszy tyran Heraklei Pontyjskiej od 364 p.n.e. do swej śmierci.
Klearchos był wychowany w kulturze filozoficznej, bowiem należał do grona słuchaczy słynnego filozofa Platona. Przez cztery lata uczył się u mówcy Izokratesa w Atenach. Został przywołany z powrotem z wygnania przez arystokratów, którzy przedtem sami go wygnali, by pomógł im w zdławieniu buntu ludu. Klearch wykorzystując okazję, zawarł potajemny sojusz z Mitrydatesem I, władcą Kios. Umówił się z nim, że wyda mu miasto, po powrocie do ojczyzny, a sam obejmie urząd prefekta. Jednak nie dochował wierności sojuszu, bowiem po powrocie do Heraklei razem ze swymi ludźmi pochwycił Mitrydatesa. Uwolnił go za duży okup. Z tego powodu stał się niespodziewanie opiekunem ludu, zamiast oligarchii. Przekonał lud, żeby zdał się na jego opiekę przed senatorami, rządzącymi miastem. Ci zgodzili się na to. W ten sposób Klearch zlikwidował rządy oligarchiczne i przejął władzę w mieście jako jedynowładca w 364 p.n.e. Był wyjątkowo arogancki, surowy w stosunku do senatorów. Wielu kazał zakuć w kajdany, dzięki czemu wyłudzał okup. Niektórych z nich pozbawił życia.