Prowadził częste kontakty z Artakserksesem II Mnemonem, potem z Artakserksesem III Ochosem, królami Persji, wysyłając do nich posłów.
Klearchos podawał się za syna Zeusa. Noszono przed nim złotego orła, jako symbol jego pochodzenia. Nosił purpurowe odzienie i buty oraz złotą koronę. Swego syna nazwał Keraunosem („Piorun”). Chion, syn Matrisa i bliski Klearcha, Leon (Leonides) i Euksenos, przedstawiciele rodów arystokratycznych, postanowili z innymi dokonać zamachu na jego życie. Uderzyli na Klearcha podczas składania przez niego ofiar publicznych. Chion wbił sztylet pod żebro tyrana. Klearch zmarł dwa dni później, ogromnie cierpiąc, w wieku pięćdziesięciu ośmiu lat w 353/352 p.n.e. Nawiedzały go chmary zjaw zabitych przez niego ofiar. Niemal wszyscy spiskowcy zostali zabici, jedni od ciosów straży przybocznej, inni, uwięzieni, zmarli w mękach. Władzę nad Herakleą przejął Satyros, brat tyrana i wychowawca jego synów, Tymoteusza i Dionizjusza.
Bibliografia Focjusz, Biblioteka, t. 3: „Kodeksy” 223-237 („Kodeks” nr 224: Memnon), przekł. i oprac. O. Jurewicz, Pax, Warszawa 1994, s. 37-38, . Marek Junianus Justynus, Zarys dziejów powszechnych starożytności na podstawie Pompejusza Trogusa (z dodaniem prologów), ks. XVI rozdz. 4-5, przekł., wstęp i kom. I. Lewandowski, Pax, Warszawa 1988, s. 123-125, .
Kategoria:Władcy Heraklei Pontyjskiej Kategoria:Zmarli w IV wieku p.n.e.