Richard Fletcher datuje to wydarzenie na rok 973R. Fletcher, Bloodfeud. Murder and revenge in Anglo-Saxon England, s. 56..
Historyk Geoffrey Barrow uważa, że to wydarzenie zapoczątkowało okres szkockiego panowania nad ziemiami położonymi pomiędzy rzeką Tweed i zatoką Firth of Forth (nazywanymi łącznie regionem Lothian)G. W. S. Barrow, The Kingdom of the Scots, s. 121–125.. Alex Woolf sugeruje, że informacja dotycząca regionu Lothian mogła być nieprawdziwa. Miała ona jedynie uwiarygodnić zdarzenie, podczas którego król Szkocji w zamian za ziemie oddał hołd Anglii.
Upadek i spuścizna Tuż po śmierci króla Edgara w roku 975 Oslac został wygnany z Anglii. Kronika anglosaska nie podaje przyczyny banicjiManuscript E. Bodleian MS Laud 636. The Anglo-Saxon Chronicle.. Wersja C tejże kroniki opisuje owo zdarzenie następująco:
Mężnego Oslaca wypędzono z domu rodzinnego. Siwowłosy, światły mąż, zdolny mówca wygnany z ojcowizny gnany był przez wzburzone morze – siedlisko głuptaków, niespokojne wody, ojczyznę wielorybówManuscript C. Cotton Tiberius C.i. The Anglo-Saxon Chronicle...
Historyk Richard Fletcher sugeruje, że upadek Oslaca mógł być spowodowany jego protestami w sprawie przejęcia tronu przez Edwarda MęczennikaR. Fletcher, Bloodfeud. Murder and revenge in Anglo-Saxon England, s.