W powiatach, na których ciągnęła się linia kolejowa nr 284 w pierwotnym przebiegu od lat 80. XIX wieku szczególnie odczuwalna była stagnacja związana z odpływem ludności do dużych ośrodków przemysłowych, spowodowanym upadkiem tradycyjnych rzemiosł (głównie tradycyjnego płóciennictwa i tkactwa chałupniczego) i brakiem dogodnych szlaków komunikacyjnych. O budowie połączenia między Mirskiem a Legnicą, częściowo jako odnogi z trasy Śląskiej Kolei Górskiej, zdecydowano w 1882 roku. Wtedy to Landtag Prus podjął decyzję o budowie linii kolejowej, a także przeznaczył środki finansowe na jej budowę. Powstanie tej linii miało na celu ożywienie lokalnej gospodarki.
Budowa linii przebiegała wieloetapowo, począwszy od Legnicy w kierunku Mirska, a pierwszy odcinek linii połączył Legnicę ze Złotoryją. Został on otwarty 15 października 1884 roku celem obsługi transportu z kopalń i kamieniołomów, a także transportu produktów rolnych. Dalszy fragment linii, czyli odcinek Złotoryja – Jerzmanice-Zdrój, uruchomiono 16 września 1895 roku. Wraz z tym odcinkiem oddano do użytku bocznicę do kamieniołomu w Złotoryi.