Przebieg kondensacji heteroazeotropu Ochładzanie par zawierających składniki A i B w ilościach odpowiadających heteroazeotropowi przebiega swobodnie aż do osiągnięcia temperatury przemiany heteroazeotropowej. W tej temperaturze rozpoczyna się równoczesna kondensacja nie mieszających się wzajemnie nasyconych roztworów B(A) i A(B) (w nawiasach – substancja rozpuszczona). Temperatura pozostaje stała do zakończenia kondensacji (s = 0).
Dwufazowy kondensat (złożony np. z warstwy wodnej i hydrofobowej warstwy organicznej) może być rozdzielony bezpośrednio po skropleniu par lub po dalszym chłodzeniu, które może powodować zmiany składu obu cieczy i ich udziałów. Zmiany udziałów występują wtedy, gdy różny jest kąt nachylenia obu granic obszaru dwufazowego, który ilustruje zależność rozpuszczalności od temperatury. W przypadku dużej asymetrii obszaru niemieszalności chłodzenie powoduje wyraźną zmianę stosunku ilości faz (różne przyrosty ramion „dźwigni”).