W przypadku większych stężeń składnika B kondensacja kończy się w temperaturze azeotropowej. Ta temperatura utrzymuje się od chwili zmętnienia kondensatu A(B), spowodowanego powstaniem pierwszych kropli roztworu B(A), do zaniku pary. Dwufazowy kondensat może być odbierany osobno, po odebraniu frakcji jednofazowej, po czym rozdzielany, np. w celu wyodrębnienia roztworu bogatego w składnik B. Ilość kondensatu dwufazowego zależy od tego, jaka jest różnica między początkowym składem pary i składem azeotropu.
W przypadkach, gdy stężenie B w parze jest większe od stężenia azeotropowego kondensacja przebiega analogicznie. Kondensat dwufazowy może być odbierany po odebraniu frakcji jednofazowej – roztworu B(A).
Zobacz też destylacja przemiana fazowa równowaga termodynamiczna
Przypisy
Kategoria:Przemiany fazowe Kategoria:Mieszaniny