Generowanie podpisu RSA ma wówczas następujący przebieg (poniższy zapis jest bardzo uproszczony, por. np. format XAdES oraz padding stosowany w przypadku podpisów RSA): użytkownik używając odpornej na kolizję funkcji skrótu oblicza skrót podpisywanej wiadomości mając użytkownik oblicza podpis jako
Matematyczna weryfikacja domniemanego podpisu wykonanego przez użytkownika na wiadomości polega na pobraniu klucza publicznego tego użytkownika z certyfikatu oraz na zweryfikowaniu, czy zachodzi równość
Poza matematyczną weryfikacją podpisu należy jeszcze zweryfikować prawdziwość certyfikatu (por. budowanie ścieżki certyfikatów) oraz sprawdzić, czy certyfikat ten nie został odwołany z powodu np. zgubienia przez użytkownika karty z kluczem prywatnym (por. mechanizmy CRL, OCSP).
Generowanie kluczy w schemacie mRSA Protokół generowania kluczy użytkownika przebiega następująco: Karta w procesie personalizacji komunikuje się z dilerem kluczy przekazując mu swój identyfikator i inicjując procedurę generowania kluczy. Diler generuje klucz publiczny oraz klucz prywatny Klucz prywatny nie będzie bezpośrednio wykorzystywany do składania podpisu. Zostanie podzielony pomiędzy kartę i mediatora.