Aby uniknąć rozproszenia uwagi wiernych z ambony na pozostałe instrumenty liturgiczne, tradycja reformowana i baptystyczna dopracowała się następujących rozwiązań położenia stołu komunijnego:
stół komunijny pod wiszącą wysoko amboną i ewentualnie otoczony balaskami – jest wówczas razem z amboną położony w środkowej osi kościoła, jednak nie prowadzą do niego stopnie, jak w kościele rzymskokatolickim, przez co znacznie wyżej położona nad nim ambona skupia na sobie centralną uwagę wiernych (np. Kościół Ewangelicko-Reformowany w RP), stół komunijny ustawiony poniżej prezbiterium, przed stojącą na podwyższeniu kazalnicą – wówczas do znajdującej się w prezbiterium kazalnicy prowadzą stopnie, przez co umieszczona jest ona znacznie powyżej poziomu stołu (model amerykański), stół komunijny położony z boku centralnie ustawionej kazalnicy, lub ambony (spotykany w wielu polskich kościołach baptystycznych), stół komunijny umieszczony w części bocznej (jako kaplica boczna), ambona w środkowej części kościoła otoczona nawami schodzącymi się w jej kierunku – model rzadko spotykany dzisiaj, powszechny w czasach Reformacji.