W 1823 koncertował w Kijowie wspólnie z Marią Szymanowską. W grudniu 1827 i na początku 1828 dał pięć koncertów w Teatrze Narodowym w Warszawie, po których otrzymał zaszczytną nominację na pierwszego skrzypka Dworu Królewsko-Polskiego.
14 lipca 1829 podczas uroczystości koronacyjnych Mikołaja I, na które przybył również Paganini, z którym koncertował na Zamku Królewskim w Warszawie, wywołując w prasie warszawskiej gorącą polemikę na temat wyższości ich gry. Lipiński po powrocie z Warszawy zaniechał koncertowania i poświęcił się pracy kompozytorskiej. W 1834 rozpoczął występy z nowym repertuarem w Warszawie i Poznaniu, a w następnym roku udał się na półtoraroczną podróż artystyczną na Zachód. Udał się do Paryża. Koncertował niewiele z powodu długiej naprawy uszkodzonych skrzypiec. Z Paryża przeniósł się z koncertami do Anglii (Londyn, Manchester).
W latach 1837–1839 poczynił starania o stanowisko koncertmistrza kapeli króla saskiego w Dreźnie, które otrzymał w 1839. Niemal do ostatnich dni swojego życia jego działalność była związana z tym miastem. W 1852 za znakomite osiągnięcia Fryderyk August ofiarował artyście złoty pierścień z brylantem, zaś w 1854 został odznaczony przez króla Orderem Alberta za wybitne zasługi dla królewskiego dworu.