Stojący w pierwszym rzędzie wrogów Richelieu: królowa Maria i jej młodszy syn, Gaston Orleański z czasem opuścili Francję, by umrzeć na wygnaniu wciąż bezskutecznie starając się szkodzić kardynałowi. Natomiast królowa Anna mimo jej obaw o odesłanie do Hiszpanii i trudnych relacji zarówno z mężem, jak i kardynałem pozostała na dworze. Jej pozycja po urodzeniu Delfina (przyszłego króla Ludwika XIV) została wzmocniona na tyle, że po śmierci kardynała i króla została regentką Francji. Lata trzydzieste wieku XVII uznawane są za jawne rządy Richelieu w imieniu chwiejnego Ludwika XIII, a umocnienie się pozycji kardynała było kolejnym etapem budowania monarchii absolutnej we Francji. Richelieu jest bowiem uważany za jednego z głównych twórców silnej władzy królewskiej we Francji. Stłumiona wówczas arystokratyczna opozycja ostatni raz podjęła walkę z absolutyzmem dopiero kilka lat po śmierci Ludwika i jego pierwszego ministra, w czasie Frondy (1648–1653).
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Francja w XVII wieku Kategoria:Wydarzenia 1630