W ok. 160 r. powstała gnostycka Apokalipsa Piotra przyznająca św. Piotrowi pierwszeństwo we wspólnocie Apostołów:
Św. Ireneusz biskup Lyonu, ok. 180 roku napisał o naczelnym zwierzchnictwie rzymskiego kościoła: „Z tym bowiem kościołem dla jego naczelnego zwierzchnictwa musi się zgadzać każdy kościół, tj. wszyscy zewsząd wierni”Św. Ireneusz z Lyonu, Adversus haereses, III, 3, 1-2..
Papież Wiktor (189–199) odnosi do siebie następujący fragment EwangeliiO. Clement, Rzym inaczej, Warszawa 1999, Wydawnictwo Księży Marianów, s. 20.:
Św. Klemens Aleksandryjski (150–212) nazwał św. Piotra „szczególnie wybranym i pierwszym z uczniów Chrystusa”Klemens Aleksandryjski, Czy człowiek bogaty może być zbawiony?, XXI, 4..
Papież Kalikst (217-222) ponownie interpretuje sukcesyjnie tekst Mt 16, 18 jako dotyczący nie tylko Piotra, ale też i siebieJ. Keller, Katolicyzm starożytny jako forma rozwoju pierwotnego chrześcijaństwa, Warszawa 1969, s. 177..
Tertulian (ok. 155–240) napisał: „Kościół (...) rzymski powołuje się na ustanowienie Klemensa przez Piotra”Preskrypcja przeciw heretykom, 32.;