Z kolei w potwierdzeniu darowizny dokonanej przez Świętopełka na rzecz klasztoru w Dargun, zawartym w dokumencie wystawionym w 1253 r. przez książąt zachodniego Pomorza Barnima I i Warcisława III czytamy, że "prawo, które książęta na rozbitych statkach dla siebie mają zwyczaj rezerwować" pozostaje w wolnym posiadaniu mnichów, jeżeli katastrofa wydarzy się w granicach klasztornych posiadłości. Dnia 29 maja 1557 r. Zygmunt August, zapewniając kasztelanowi gdańskiemu Janowi Kostce i jego małżonce Jadwidze z Przerębskich dożywocie na Starostwie Puckim oraz zabezpieczając na tymże starostwie pożyczoną sumę 10.000 czerwonych złotych, nadał im zarówno to, co może przypaść w razie uwięzienia przy kraju statków wodnych, jak i to, coby już z morza uniesione czyli "zbargowane", innymi słowy z rozbicia ocalone i na brzeg morski uwiezione zostałoB. Ślaski, Przywilej brzegowy w dawnej Polsce (Fragment), Gazeta Sądowa Warszawska, 1922, nr 41, s. 346..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Prawo nadbrzeżne · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.