Morawscy Chorwaci (chorw. Moravski Hrvati, cz. Moravští Chorvati lub Moravští Charváti) – grupa etniczna, która w XVI i XVII wieku osiedliła się w południowych Morawach (podobnie jak i inni Chorwaci z Austrii, Węgier i obecnej Słowacji). Stali się oni najbardziej na północ wysuniętą chorwacką diasporą w Europie. Obecnie ich liczbę szacuje się według spisów ludności na od 850 osób do ok. 1500 (1585, według spisu z 2001), jednak tylko ok. 150 posługuje się dialektem czakawskim.
Historia Współcześni burgenlandzcy i morawscy Chorwaci to potomkowie Słowian przybyłych z terenów Chorwacji, Slawonii, Dalmacji oraz północnej Bośni na początku XVI wieku. Przyczyny chorwackiego uchodźstwa były wielorakie. Przede wszystkim ciągłe niepokoje na Bałkanach, spowodowane głównie ekspansją Turków Osmańskich na obszarze całego Półwyspu Bałkańskiego. Miejscowa ludność, zagrożona ze strony Turków, salwowała się ucieczką w kilku kierunkach: pierwszy prowadził poprzez wyspy i morze na Półwysep Apeniński, drugi wzdłuż chorwackiego wybrzeża do Istrii i Friuli, natomiast trzeci poprzez rzeki Kupę i Sutlę na tereny Słowenii, a ostatni, północno-zachodni kierunek, przez Murę i Drawę, poprowadził Chorwatów do zachodnich Węgier oraz do Dolnej Austrii, Słowacji i Moraw.