Kość nadkątowa jest smukła, długa i niska. Widziana z góry, jest wypukła bocznie. Tworzy dużą część panewki stawu żuchwowego. Nie stwierdza się natomiast otworu nadkątowego. Występuje długi i smukły wyrostek zastawowy z trójkątnym dołem u podstawy, zażyciowo miejscem przyczepu mięśnia skrzydłowego brzusznego. Z kolei mięsień skrzydłowy grzbietowy miał swój przyczep na wydłużonym rowku, oddzielonym podłużnym grzebieniem przebiegającym nad panewką.
thumb|left|Porównanie skamieniałości Blasisaurus (A, B, C) i Arenysaurus (D, E, F) Zbadano tylko lewą kość szczękową, i to uszkodzoną u końców. Cruzado-Caballero i inni podają wymiary dwóch fragmentów na 12,8 oraz 9,1 cm. Widziana od strony przyśrodkowej, kość jawi się płaska, uwagę Lópeza-Martíneza i współpracowników przykuła na niej seria otworów w liczbie 19. Zachowała się bateria zębowa. Chodzi o charakterystyczną dla dinozaurów kaczodziobych strukturę, w której zużywające się zęby zastępowane były przez następne, oczekujące na swoją kolej. Hadrozaury odżywiały się skrzypowymi, paprotnikami, iglastymi oraz prymitywnymi okrytonasiennymi, a więc raczej twardym pokarmem, którego gryzienie powodowało ścieranie i zużywanie się zębów. Dlatego prócz zębów używanych przez zwierzę w rzędach czekały rozwijające się kolejne zęby, mające w przyszłości zastąpić te zużyte.