Okupacja niemiecka i czasy powojenne Zaraz po wybuchu II wojny światowej Adam Ciołkosz uniknął aresztowania przez gestapo, udając się pieszo z żoną Lidią i synem do Lwowa. Stamtąd przez Rumunię przedostał się na Zachód. W lutym 1940 dotarł do Paryża, a następnie do Londynu. Na Wyspach działał politycznie: wybrany został sekretarzem Komitetu Zagranicznego PPS w Paryżu, a następnie w Londynie. W komitecie posiadał pełnomocnictwa do reprezentowania podziemnej PPS-WRN. Był członkiem Rady Narodowej RP, organu doradczo-konsultacyjnego Rządu RP na uchodźstwie w jej pierwszej i drugiej kadencji (od marca 1940 do lipca 1941 i od lutego 1942 do marca 1945), gdzie reprezentował opozycję wobec rządu Władysława Sikorskiego.
Według Stanisława Kota jeszcze na emigracji we Francji Ciołkosz nawiązał porozumienie przeciwko premierowi gen. Władysławowi Sikorskiemu z Tadeuszem Bieleckim, przywódcą faszyzującej grupy „młodych” w Stronnictwie Narodowym (SN), zbliżając się także do prezydenta Władysława Raczkiewicza i gen. Kazimierza Sosnkowskiego, wbrew poparciu dla rządu gen. Sikorskiego ze strony prezesa Komitetu Zagranicznego PPS Hermana Liebermana. Miał poinformować Bieleckiego o domniemanych związkach gen. Sikorskiego z masonerią niemiecką i francuską.