Flota wypłynęła na południe 13 września 1941 roku wzdłuż szlaku, który jednak wcześniej nie był dokładnie oczyszczony z min. W ciągu dnia zaobserwowano minę, która przyczepiła się do trału morskiego. Nie udało się jej rozbroić. Gdy zapadły ciemności, o 20:30 flota otrzymała rozkaz zawrócenia. "Ilmarinen" wykonał skręt na sterburtę, aby uniknąć kontaktu znajdującej się w trale miny z burtą okrętu. W czasie wykonywania manewru mina wybuchła jednak, co potężnie wstrząsnęło okrętem i spowodowało duży przeciek. Okręt szybko nabrał wody i położył się na bakburcie a dokładnie po 7 minutach od wybuchu zatonął. Pozostałe okręty, które znajdowały się w pobliżu, zdołały uratować 132 osoby, jednak aż 271 osób utonęło. Dowódca zespołu, a także floty przybrzeżnej E. Rahola oraz dowódca "Ilmarinena", komandor R. Göransson, byli wśród tych którym udało się przeżyć. Pozostałe okręty zawróciły do bazy bez napotkania jakichkolwiek problemów w drodze powrotnej.
Wrak pancernika "Ilmarinen" został odnaleziony po trzech latach poszukiwań w roku 1990.