Rok po namalowaniu Spisu ludności do Niderlandów przybył Fernando Álvarez de Toledo, znany jako książę Alba, który jako namiestnik Niderlandów nakładał wysokie kontrybucje. Na frontonie zajazdu wisi laurowy wieniec, będący symbolem władzy cesarza rzymskiego, a także ówczesnego króla Filipa II należącego do dynastii Habsburgów. Dostrzegalna jest także plakieta z dwugłowym orłem cesarskim. Polityka Habsburgów wzbudzała powszechny sprzeciw wśród mieszkańców Niderlandów.
Namalowany w 1566 roku Spis ludności w Betlejem został trzykrotnie skopiowany przez syna artysty, Pietera Brueghla Młodszego. Pomiędzy kopiami i oryginałami są dostrzegalne niewielkie różnice w detalach. Pieter Bruegel Młodszy kształcił swój warsztat przez wielokrotnie kopiowanie dzieł ojca. Najistotniejszymi różnicami między pierwotną wersją a namalowanymi około 40 lat później kopiami są sygnatury z datami. Piotr Bruegel Starszy w swoim Spisie ludności w Betlejem użył sygnatury „BRVEGEL”, zaś syn „P. BRVEGHEL”.
Wybrane detale obrazu
Bibliografia Jan Białostocki, Bruegel – pejzażysta, Poznań 1956.
Franco de Poli, Edi Baccheschi, Geniusze sztuki. Bruegel, Warszawa 1985. Michał Walicki, Bruegel, Warszawa 1957.
Linki zewnętrzne Web Gallery of Art
Kategoria:Obrazy Pietera Bruegla (starszego) Kategoria:Obrazy w Musées Royaux des Beaux-Arts w Brukseli Kategoria:Obrazy z motywami z Nowego Testamentu