Bitwa w cieśninie Blackett (jap. ビラ・スタンモーア夜戦, także bitwa o Vila-Stanmore) – bitwa morska stoczona podczas wojny na Pacyfiku w czasie II wojny światowej 6 marca 1943 roku w cieśninie Blackett pomiędzy wyspami Kolombangara a Arundel na Wyspach Salomona.
Podłoże Po zwycięstwie Amerykanów w kampanii na Guadalcanalu działania na Wyspach Salomona przeniosły się na zachód, gdzie Japończycy stworzyli sporych rozmiarów garnizon na wyspie Kolombangara. Nocą 5 marca 1943 roku japońskie niszczyciele i pod dowództwem komandora porucznika Yōji Tanegashima po zabraniu zapasów skierowały się do bazy Vila na Kolombangarze.
Bitwa Po wyładowaniu zapasów w drodze powrotnej dwa japońskie okręty natknęły się na Task Force 68 składające się z trzech lekkich krążowników (USS „Montpelier”, „Cleveland” i „Denver”) oraz trzech niszczycieli (USS „Conway”, „Cony” i „Waller”) pod dowództwem kontradmirała Aarona Merrila. Jednostki te wcześniej zbombardowały pozycje japońskie w Vila.
Po krótkiej bitwie obydwa japońskie niszczyciele zostały zatopione. 53 ocalonych z „Murasame” i 122 ocalonych z „Minegumo” zdołało dotrzeć do japońskich pozycji. Dwaj inni ocaleni z „Minegumo” zostali przechwyceni przez wojska amerykańskieNevitt, Combinedfleet.com. „Murasame” & „Minegumo” .