W 1978 roku wyprodukowano pierwsze pojazdy (ok. 10 sztuk) i przystąpiono do ich testowania. Próby wykazały, że pojazd nie w pełni spełnia oczekiwania wojska. Największą wadą było łatwe zakopywanie się w piaszczystym terenie. Przyczyną okazała się zbyt słaba moc zainstalowanego silnika (był to seryjny silnik z Fiata 126p). Ponieważ zastosowanie mocniejszego silnika wymagałoby gruntownych zmian w projekcie, wojsko zrezygnowało z kontynuowania prac projektowych i wycofało się z ich finansowania. thumb|Drugi zachowany egzemplarz LPT Z wyprodukowanych 10 egzemplarzy pojazdu do chwili obecnej zachowały się najprawdopodobniej tylko dwa. Jeden z nich eksponowany jest w Muzeum Techniki i Komunikacji w Szczecinie.
Egzemplarz ten wystąpił w dwóch filmach o Panu Samochodziku: Pan Samochodzik i niesamowity dwór (1987) oraz Latające machiny kontra Pan Samochodzik (1991).
Charakterystyka techniczna LPT to lekki, trójosiowy, sześciokołowy, nieopancerzony, wojskowy pojazd transportowy, z odkrytą kabiną i możliwością pływania. Nadwozie – szczelne, wykonane z tworzywa sztucznego.