Zgodnie z paralelą kompozycji od lewej Zebedeusz (mąż Marii Salome), Alfeusz (mąż Marii Kleofasowej), Salomas (ojciec Marii Salome), Kleofas (ojciec Marii Kleofasowej), Joachim (mąż Anny i ojciec Matki Bożej), Józef Oblubieniec, Zachariasz (mąż św. Elżbiety i syn Esmerii), Efaim (mąż Esmerii i ojciec Zachariasza), Eliud (syn Efaima i Esmerii) i Enim (syn Eliuda, mąż Memelii, ojciec św. Serwacego).
Scena ta należy do najstarszych przykładów w ikonografii maryjnej, w której został poruszony temat rodziny Matki Bożej, jej drzewa genealogicznego i pokrewieństw między Chrystusem i niektórymi apostołami. Ikonografia Rodziny Marii ma genezę zaczerpniętą nie z Pisma Świętego, lecz z apokryfów, które Kościół katolicki odrzucił – Protoewangelii Jakuba, Ewangelii Pseudo-Mateusza oraz z Ewangelii o Narodzeniu Marii. Temat związków małżeńskich Świętej Anny został zaczerpnięty z legendy znanej z XIII-wiecznych źródeł, takich jak Złota legenda Jakuba de Voragine i Speculum Historiae Wincentego z Beauvaix, oraz z XIV-wiecznego pisma Ludolpha von Sachsen nazywanego Vita Christi. thumb|center|600px|Mistrz Rodziny Marii Starszy, Ołtarz Rodziny Marii, Kolonia, Wallraf-Richartz-Museum