Przestrzeń Grothendiecka (przestrzeń Banacha o własności Grothendiecka) – przestrzeń Banacha o tej własności, że każdy ciąg punktów jej przestrzeni sprzężonej, który jest zbieżny w sensie *-słabej topologii jest również zbieżny w sensie słabej topologii. Równoważnie, przestrzeń Banacha jest przestrzenią Grothendiecka, gdy dla każdego ciągu funkcjonałów liniowych i ciągłych na który spełnia warunek

zachodzi również

Nazwa pojęcia pochodzi od A. Grothendiecka, który udowodnił, że przestrzenie Banacha funkcji ciągłych na ekstremalnie niespójnych przestrzeniach zwartych Hausdorffa wyposażone w normę supremum, są przestrzeniami GrothendieckaA. Grothendieck, Sur les applications linéaires faiblement compactes d’espaces du type C(K), „Canadian J. Math”. 5 (1953), 129–173. (sam Grothendieck nie nazywał ich w taki sposób). W szczególności, przestrzeń jest więc przestrzenią Grothendiecka ( oznacza uzwarcenie Čecha-Stone’a zbioru liczb naturalnych z topologią dyskretną). Ogólniej, każda przestrzeń Banacha postaci jest przestrzenią Grothendiecka.