Po zabezpieczeniu władzy w stolicy Zygmunt Korybutowicz wzmocniony oddziałami praskimi postanowił zdobyć Karlštejn. Zamek broniony przez Zdeslava Tluksou, zwolennika Zygmunta Luksemburczyka, stawił twardy odpór husytom. Jednakże próba zdobycia twierdzy w której przechowywane były czeskie klejnoty koronne, wywołała niepokój w Niemczech. Obradujący w sierpniu 1422 roku w Norymberdze sejm Rzeszy podjął decyzje o zorganizowaniu kolejnej krucjaty antyhusyckiej. Na miejsce zbiórki ponad 40 tys. armii wyznaczono Norymbergę oraz Cheb. 4 września 1422 legat papieski kardynał Branda de Castiglione wyznaczył na dowódcę wyprawy Zygmunta Luksemburskiego, który dowodzenie armią krzyżowców scedował na elektora brandenburskiego Fryderyka I.
Przebieg III krucjaty antyhusyckiej Powstała w krótkim czasie armia antyhusycka składała się z dwóch części. Pierwszą prowadził margrabia Miśni Fryderyk IV, natomiast drugą prowadził głównodowodzący wyprawą elektor brandenburski. Celem krzyżowców było jak najszybsze połączenie się i dotarcie pod oblężony przez wojska Korybutowicza Karlštejn. Margrabia miśnieński przekroczył granicę Czech od północy 7 października 1422 i wzmocniony oddziałami rycerstwa śląskiego oraz siłami z Dolnych i Górnych Łużyc, rozłożył się obozem pod Mostem. Jeszcze większe opóźnienie zanotował elektor brandenburski.