Amunicja Konstrukcja zamka, w szczególności wyciągu, umożliwiała wykorzystanie standardowych brytyjskich nabojów karabinowych (Martini-Henry), których wadą była słaba łuska. W odróżnieniu od innych podobnych konstrukcji, wyciąg kartaczownicy Nordenfelta nie uszkadzał łusek, dzięki czemu znikała częsta przyczyna zacięć broni. Wersja jednocalowa używała własnej, scalonej amunicji ze stalowymi pociskami, mającymi działanie przeciwpancerne. Ołowiane i żelazne pociski używane były do celów szkoleniowych, rzadziej bojowych.
Typy amunicji jednocalowej kartaczownicy Nordenfelta Typ broni Masa naboju (g) Długość naboju (mm) Masa prochu Masa łuski Masa pocisku Długość pocisku Km przeciw torpedowcom 319 127 44 71 204 67,8 Średnia wersja 446 146 85 106 254 77,5 Ciężka wersja jednolufowa 560 172,7 156 128 276 86,4
Konstrukcja thumb|Wersja pięciolufowa z otwartym magazynkiem Kartaczownica zasilana była magazynkiem umieszczonym nad bronią, z którego naboje opadały do podajnika pod własnym ciężarem. Magazynek był dwuczęściowy, dolna część zawierała prowadnice nabojów, z osobnymi przedziałami dla każdej lufy;