Tym razem spędził na stanowisku dwa i pół roku, jednak nie zanotował żadnego poważniejszego osiągnięcia – w pierwszych dwóch sezonach odpadał z decydującej o mistrzostwie fazy play-off w ćwierćfinale, zaś w połowie rozgrywek 1994/1995 został zwolniony (na koniec sezonu jego następca Luis Fernando Tena doprowadził Cruz Azul do wicemistrzostwa kraju).
W lutym 1996 Meza objął drużynę Monarcas Morelia, której szkoleniowcem pozostawał przez dwa miesiące, do zakończenia sezonu, ratując ją przed spadkiem z ligi. Bezpośrednio po tym został trenerem skromnego klubu Toros Neza z miasta Nezahualcóyotl, gdzie szybko stworzył czołową w lidze drużynę, prezentującą ofensywny i atrakcyjny futbol, uważaną za najlepszą w krótkiej historii zespołu. Już w pierwszych rozgrywkach jego podopieczni dotarli do półfinału fazy play-off, zaś w wiosennym sezonie Verano 1997 zanotowali jedyny sukces w dziejach klubu – wicemistrzostwo Meksyku, przegrywając w dwumeczu finałowym z Guadalajarą (1:1, 1:6). Zaraz po przegranym finale Meza po roku odszedł z Toros, a w sierpniu 1997 podpisał umowę z Deportivo Toluca. Tam wyrobił sobie markę czołowego meksykańskiego trenera, a z Toluki uczynił hegemona rozgrywek krajowych.