Ze względu na elektrolit na bazie wody nie mają możliwości zapalenia się, co jest plagą baterii litowo-jonowych.
Recykling Ogniwa srebrowo-cynkowe stają się bezużyteczne i niebezpieczne, kiedy na skutek korozji zaczynają przeciekać (staje się to po okresie około pięciu lat). Zwykle zawierają rtęć (około 0,2%), firma Sony rozpoczęła produkcję pierwszych ogniw srebrowych bez dodatku rtęci w 2004 roku.
Ogniwa srebrowo-cynkowe nie powinny być składowane w otwartych pojemnikach, gdyż może to powodować problemy zdrowotne. Kiedy kończy się ich okres używalności, lub zostały zużyte, powinny być poddane procesowi recyklingu przez specjalistę.
Historia i zastosowania Baterie srebrowo-cynkowe wynaleziono przy końcu XIX w. W latach II w.ś. Henri Andre zbudował praktyczne zminiaturyzowane ogniwo srebrowo-cynkoweAlexander Karpinski, Roberto Serenyi Alvin Salkind i Vladimir Bagotzky, THE SILVER-ZINC BATTERY SYSTEM: A 60 YEAR RETROSPECTIVE, FROM ANDRE, TO SPUTNIK, TO MARS [www.electrochem.org/dl/ma/201/pdfs/0254.pdf] [dostęp 2011-01-01].