Po raz pierwszy użyto baterii srebrno-cynkowych w radzieckim statku kosmicznych Sputnik wystrzelonym 4 października 1957 roku. Baterie te miały zapewnić łączność na okres 3 tygodni. Kiedy baterie się rozładowały łączność została zerwana. Wystrzelony miesiąc później Sputnik 2 również na pokładzie miał baterie srebrno-cynkowe, był 6 razy większy od pierwszego, wyniósł na orbitę psa Łajkię, przetrwał na orbicie 5 miesięcy.
Baterie Ag-Zn były użyte w kilku amerykańskich statkach kosmicznych. Ranger 3 wystrzelony w 1961 roku, jako główne źródło energii użył dwóch 14 ogniwowych baterii Ag-Zn o pojemności 50 Ah i dwóch 22 ogniwowych 50 Ah baterii do kamery TV. Ranger 3 wszedł na orbitę około słoneczną, choć nie takie było jego zadanie. Wystrzelony 27 sierpnia 1962 roku Mariner 2 używał 40 Ah baterii srebrno-cynkowych – była to pierwsza misja na Wenus zakończona sukcesem. Baterii Ag-Zn użyto do zasilania w energię elektryczną lądownik w misji na Marsa Pathfinder [dostęp 2011-01-10].
Na początku lat 60. XX w.